را در حاشيه مىنويسند بعد كه مىخواهند استنساخ كنند در متن مىآورند و جايش را اشتباه مىكنند و مقدم يا مؤخر مىآورند . در اول مسأله مرحوم سيد فرمود : جمع بين الأختين دواماً و متعة جايز نيست . كلمهء مختلفتين كه بعداً آمده مربوط به اينجا است يعنى هر دو دائمى باشد يا انقطاعى باشند يا مختلفتين [ يكى دائمى و ديگرى انقطاعى ] مرحوم آقاى سيد أبو الحسن اصفهانى نيز در وسيله ، اينجا كه رسيده اين سه قسم را ذكر كرده است . ليكن من گفتم اگر عبارت عروه مثل عبارت وسيله بود اين توجيه تمام بود عبارت وسيله اين است : لا يجوز الجمع فى النكاح بين الاختين نسبيتين او رضاعيتين ، دواماً او انقطاعاً او بالاختلاف . در عروه هم اگر همين تعبير را داشت امّا « بالاختلاف » مؤخر ذكر مىشد اين توجيه قابل قبول بود يا اگر گفته بود : دائميتين او انقطاعيتين او مختلفتين بازهم اين توجه قابل پذيرش بود . اما تعبير دواماً او متعةً او مختلفتين تعبير غلطى است . « 1 » پس مختلفتين تتمه دواماً او متعةً نيست بلكه تتمه نسبيتين او رضاعيتين است منتهى احتياج به توجيه دارد و با توجيه عبارت درست مىشود . على اى تقدير حكم مسأله ثابت است و در همهء اقسام ذكر شده در متن ، جمع بين الأختين جايز نيست و اطلاقات دليل تعميم است و در بعض نصوص « 2 » تصريح به بعض اقسام شده است . ب ) مسأله 40 - 42 : 1 ) متن مسأله 40 و توضيح آن : لو تزوج باحدى الأختين و تملك الأخرى لا يجوز له وطى المملوكة [ پس جمع بين

--> ( 1 ) ( توضيح بيشتر ) چون دواماً او متعة ، مفعول مطلق نوعى است ، ولى مختلفتين حال از « الاختين » مىباشد ، و عطف حال بر مفعول مطلق صحيح نيست . به هر حال اين بحث استاد - مد ظلّه - با قطع نظر از نسخهء اصلى مىباشد . ولى با توجه به نسخهء اصل ، احتمال غلط نسخه در عبارت عروه منتفى است ، ولى ممكن است كسى چنين ادعاء كند كه اين عبارت را سيد از برخى كتب فقهى متقدم بر گرفته كه در نسخه آن تحريف رخ داده و مرحوم سيد از آن غفلت كرده و عين عبارت را درج كرده است كه البته اين ادعا فى نفسه ادعاى غريبى است و اشكال استاد - مد ظلّه - بر آن هم وارد مىآيد . ( 2 ) ( توضيح بيشتر ) در صحيحهء أبى عبيدة تصريح به حرمت جمع بين دو خواهر رضاعى شده است .